سیاره عشق

وقتی سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختری بود که کنار دستم نشسته بود و اون منو "داداشی" صدا می کرد .
به موهای مواج و زيبای اون خيره شده بودم و آرزو می کردم که عشقش متعلق به من باشه . اما اون توجهی به اين مساله نميکرد .
آخر کلاس پيش من اومد و جزوه جلسه پيش رو خواست . من جزومو بهش دادم .بهم گفت :"متشکرم "و گونه من رو بوسيد .

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم . تلفن زنگ زد .خودش بود . گريه می کرد. دوست پسرش قلبش رو شکسته بود. از من خواست که برم پيشش. نميخواست تنها باشه. من هم اينکار رو کردم. وقتی کنارش رو کاناپه نشسته بودم. تمام فکرم متوجه اون چشمهای معصومش بود. آرزو ميکردم که عشقش متعلق به من باشه. بعد از 2 ساعت ديدن فيلم و خوردن 3 بسته چيپس ، خواست بره که بخوابه ، به من نگاه کرد و گفت : "متشکرم " و گونه من رو بوسيد .

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم . روز قبل از جشن دانشگاه پيش من اومد. گفت : "قرارم بهم خورده ، اون نميخواد با من بياد" .
من با کسی قرار نداشتم. ترم گذشته ما به هم قول داده بوديم که اگه زمانی هيچکدوممون برای مراسمی پارتنر نداشتيم با هم ديگه باشيم ، درست مثل يه "خواهر و برادر" . ما هم با هم به جشن رفتيم. جشن به پايان رسيد . من پشت سر اون ، کنار در خروجی ، ايستاده بودم ، تمام هوش و حواسم به اون لبخند زيبا و اون چشمان همچون کريستالش بود. آرزو می کردم که عشقش متعلق به من باشه ، اما اون مثل من فکر نمی کرد و من اين رو ميدونستم ، به من گفت :"متشکرم ، شب خيلی خوبی داشتيم " ، و گونه منو بوسيد .

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم . يه روز گذشت ، سپس يک هفته ، يک سال ... قبل از اينکه بتونم حرف دلم رو بزنم روز فارغ التحصيلی فرا رسيد ، من به اون نگاه می کردم که درست مثل فرشته ها روی صحنه رفته بود تا مدرکش رو بگيره. ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون به من توجهی نمی کرد ، و من اينو ميدونستم ، قبل از اينکه کسی خونه بره به سمت من اومد ، با همون لباس و کلاه فارغ التحصيلی ، با گريه منو در آغوش گرفت و سرش رو روی شونه من گذاشت و آروم گفت تو بهترين داداشی دنيا هستی ، متشکرم و گونه منو بوسيد .

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم . نشستم روی صندلی ، صندلی ساقدوش ، توی کليسا ، اون دختره حالا داره ازدواج ميکنه ، من ديدم که "بله" رو گفت و وارد زندگی جديدی شد. با مرد ديگه ای ازدواج کرد. من ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون اينطوری فکر نمی کرد و من اينو ميدونستم ، اما قبل از اينکه از کليسا بره رو به من کرد و گفت " تو اومدی ؟ متشکرم"

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم . سالهای خيلی زيادی گذشت . به تابوتی نگاه ميکنم که دختری که من رو داداشی خودش ميدونست توی اون خوابيده ، فقط دوستان دوران تحصيلش دور تابوت هستند ، يه نفر داره دفتر خاطراتش رو ميخونه ، دختری که در دوران تحصيل اون رو نوشته. اين چيزی هست که اون نوشته بود :
" تمام توجهم به اون بود. آرزو ميکردم که عشقش برای من باشه. اما اون توجهی به اين موضوع نداشت و من اينو ميدونستم. من ميخواستم بهش بگم ، ميخواستم که بدونه که نمی خوام فقط برای من يه داداشی باشه. من عاشقش هستم. اما .... من خجالتی ام ... نيمدونم ... هميشه آرزو داشتم که به من بگه دوستم داره.

ای کاش اين کار رو کرده بودم ................. با خودم فکر می کردم و گريه !

اگه همديگرو دوست داريد ، به هم بگيد ، خجالت نکشيد ، عشق رو از هم دريغ نکنيد ، خودتونو پشت القاب و اسامی مخفی نکنيد ، منتظر طرف مقابل نباشيد، شايد اون از شما خجالتی تر و عاشق تر باشه

همین حسی که دارم

                        حتی وقتی از تو دورم تلخ و بیمارم

                                                                               چقدر خوبه

همین بس که میدونم

                            خوبه خوبی خواب خوابی من که بیدارم

                                                                               چقدر خوبه

همین بغضی که دارم

            همین ساز شکسته دلیل از تو مردن از تو رفتن تا تو برگشتن 

                                                                                چقدر خوبه

همین اشکی که غلتید

         همین دستی که لرزید همین دردی که پیچید از غم تو در صدای من

                                                                                  چقدر خوبه

همین حرفی که گم شد

                          از لب من تا ترانه از تو پر باشه

                                                                                  چقدر خوبه

همین آهو که گم شد

                             تا دوباره کودکانه از تو پر باشه

                                                                                  چقدر خوبه

جقدر خوبه که هستی اگه حتی بد بد

                          اگه حتی غریبه مثل سایه با دل من

                                                                                  چقدر خوبه

 چه بی نور ستاره همین که تو بخندی

                       چه بی رنگه اقاقی پیش لبهات وقت شکفتن

                                                                                  چقدر خوبه

یادت باشه هیچ قدرتی غیر از خودت ،نمی تونه مانع رسیدن به خواسته ات بشه.
وقتی با بی رحمی به ناامیدی و یأس اجازه می دی رویاتو ازت بدزده وبا خودش ببره ،وقتی خودت واسه دفاع از رویات جلوی ترس هات نمی ایستی ،از کی توقع داری این کارو برات بکنه؟وقتی اون خواسته برات اونقدر ارزشمند نبوده که بهای لازم رو بپردازی چطوری توقع داری اونو به رایگان و به سادگی به دست بیاری و به سادگی طعم شیرین رسیدن به آرزوی قلبتو بچشی؟

کی یادت  داد معنی زندگی محدود به تکرار عادت هاست؟آخرش چی ؟جاذبه ی این تکراری ها بی اراده حداکثر تا چند سال دیگه دوام داره؟بالاخره تاریخ انقضای اونم می رسه .گاهی به سبب ترسی که بهش چسبیدیم حتی متوجه نیستیم ترس از یه اتفاق ممکنه خیلی وحشناک تر و زجرآور تر از رخداد اتفاق باشه .مثه یه عمر تحمل رنج واقعی به خاطر ترس از رنج احتمالی آینده  کسی چه می دونه اگه با تموم وجودت برای رسیدن به رویات تلاش کنی چی پیش می یاد؟یه نگا به دیروزت بنداز ،اگه راضیت کرد ،جاپای دیروزت بذار ،اگه غمگینو پشیمونت می کنه ،اگه اون قدر رنجت می ده که حتی دلت نمی خواد به مرورش برگردی ،دیگه اشتباه دیروزو تکرار نکن.اگه دیروز و امروز و فردات توسیاهی و غم وغصه مثل همن ،کوتاهی از خودته که هنوز به خودت نیومدی و هوشیار نشدی و نخواستی و فقط نخواستی تا بتونی به بهترین ،تغییرش بدی .

زندگی بی لطفی که فقط از سر عادت به تکرارش مشغولی ارزش زندگی کردن داره؟ تنها فاصله تو با بزرگ ترین رویاها وعزیزترین آروزهات فقط خواست واراده خودته.چون خواسته عمیق قلبی تو بیشترین تلاشت عامل شکوهمندترین تغییرات مثبت زندگیته.تا کی نرسیدن به آرزوهای قشنگتو گردن نتونستن ها می ندازی؟کافیه با خودت رو راست باشی و کلاهتو قاضی کنی ببینی نخواستی یا نتونستی؟

کودک نجوا کرد:خدايا با من حرف بزن.

مرغ دريايی آواز خواند/کودک نشنيد

سپس کودک فرياد زد:خدايا با من حرف بزن.

رعد در آسمان پيچيد/اما کودک گوش نداد.

کودک نگاهی به اطرافش انداخت و گفت:خدايا بگذار ببينمت.

ستاره ای درخشيد ولی کودک توجه نکرد.

کودک فرياد زد :خدايا به من معجزه ای نشان بده.

و يک زندگی متولد شد/اما کودک نفهميد.

کودک با نا اميدی گريست.

خدايا با من در ارتباط باش بگذار بدانم اينجايي.

بنابراين خدا پايين آمدوکودک را لمس کرد.

ولی کودک  پروانه را کنار زد و رفت.....