سیاره عشق

بچه که بودم - یه کمد داشتم که همه وسایل با ارزش و چیز هایی رو که خیلی دوست داشتم رو می گذاشتم توش و درش رو هم قفل می کردم و کلیدش همیشه باهام بود . حتی موقع خواب .

خیالم راحت بود که دست هیچ کس به کمدم نمی رسه و وسایلم رو بر نمی داره .

حالا که بزرگ شدم هنوز اون کمد رو دارم با یه عالمه چیز دوست داشتنی و بار ارزش . هنوز هم درش رو قفل می کنم و کلید ش هم همیشه باهامه ولی مثل قدیما خیالم راحت نیست .

اخه چیز های رو که الان دوست دارم رو نمی شه تو کمد گذاشت و درش رو قفل کرد . دیگه عشق من مداد های قشنگ و دفتر های یادگاری از عزیزان نیست . دیگه لوح تقدیر و کارنامه های قدیمی نیست . عشق امروز من یه دل با محبته - یه روح باصفاست - یه رویاست .

عشق من ؟؟؟

خلاصه خیالم راحت نیست و همش نگرانم.

نگران از روزی که چیزی رو که به خاطر داشتنش زحمت کشیدم یه نفر دیگه به راحتی از چنگم در بیاره و راحت صاحبش بشه.

یه آدم وقتی قراره از دنیای نیستی وارد این جهان می شه - یه سری از بهترین افکار و احساسات و خلاصه چیز های خوب همراه خودش می اره . وقتی به دینا می آد تو گوشش اذان می خونن و اولین چیزهایی که می شنوه اسم خدا و ادم بابا مامانشه

تا وقتی کوچیکه و بچه / کارش خوردن و خوابیدن و گریه کردن / گناهی نداره و پاک و هنوز سرشار از اون قشنگی های خدادادی.

یه کم که بزرگتر میشه با پول آشنا می شه . میبینه که بابا و مامان با پول چه کار می کن و اگه یه کم باهوش باشه حتی راه در اوردنش رو هم می فهمه . و این اول مصیبته . وقتی پول رو مبینه و این که میشه با پول همه چیز رو خرید و.................

بزرگتر که میشه و می ره مدرسه . با دروغ و فحش های مختلف آشنا میشه . البته هنوز خیلی بد نیست چون دروغ ها و فحش هاش رو میشه تحمل کرد و از روی بچگیه . ولی کم کم نقطه های شیاه روی صحفه سفید دلش بیشتر میشه و دروغ هاش سنگین تر و فحش هاش به قول معروف ابدار تر میشه .

سن و سالش که بالاتر می ره و نوجوون میشه با نامردی و خیانت دزدی و ..... آشنا می شه . می فهمه که راست گفتن خوب نیست و با دروغ میشه موفق تر بود . می بینه که میشه از آدمها پله برای بالا رفتن ساخت و میشه به همه چیز های قشنگ و مورد احترام خیانت کرد . میشه آدم فروشی کرد - خیانت کرد . تازه فحش های قدیم در گاهی اوقات زبونم لال تبدیل به کفر و فحش به مقدسات میشه .

کمی می گذره . جوون میشه . عاشق میشه . اره یکی از اون احساسات قشنگ و یکی از بهترین نشانه خدا تو وجودش تبلور یدا می کنه . ولی این نقاط سیاه که خیلی قدرتشون زیاد شده عشق رو هم نابود می کنن . و اینجاست که بی وفایی مکمل دروغ و خیانت میشه . یه جوون از پا در می اره .

واسه یه آدم چی باقی می مونه وقتی نتونه عاشق بشه . وقتی نتونه راست بگه وقتی خیانت رو روحش رسوخ کنه و بی وفایی رو مسلک خودش قرار بده .

و این جاست که سوال پیش می یاد که کجا رفت اون همه قشنگی . کو اون همه احساس ناز . کجا رفت عشق . و تازه اون موقع است که آدم روزی هزار بار ارزوی مرگ میکنه و دنیا براش پوچ و بی مفهوم میشه .

و این نهایت بدبختیه .

انتظار كشيدن خيلي سخت و طاقت فرساست . وقتي انتظار مي كشي عمرت خيلي سريع تر مي گذره. تازه انتظاري كه احتمال تموم شدنش خيلي پايينه .

تا كجا مي خواي ادامه – غرورت رفته كجا . يادت مي ياد اون واسه ديدن تو انتظار مي كشيد . يادت هست وقتي تو رو مي ديد گل از گلش مي شكفت . اي داد يادش بخير . حالا چي ؟ با وجودي كه بهش گفتي كه چقدر ديدنش واسه تو اهميت داره . با وجودي كه مي دونه چقدر انتظار برات سخته . با وجودي كه …………

يه روز مهم ترين عضو بدنش رو مي گذاشت رو سينه ات وگريه مي كرد و بعد آروم مي شد . يه ساعت نديدنت براش يه عمر بود . نارحت شدنت براش بزرگترين گناه بود ، خوشحال كردنت بزرگ ترين ثواب . هيچ كس پيش چشماش حتي اينقدر مهم و با ارزش نمي شد كه با تو مقايسه اش كنه . نمي دونم چي شد كه از اون عرش زيبا به اين فرش ننگ آور رسيدم . يعني آدم ها همه اين طوري اند ؟ زود از هم سير مي شن ؟ شايد كار ترس بوده؟ يعني ترس مي تونه عشق رو از آدم بگيره . شايد از رسوايي واهمه داشت . يعني رسوايي مي تونه آدميت آدمي رو ازش يگيره . يعني براش مفيد نبودي ، يعني وقتي واسه كسي مفيد نباشی به درد نمی خوری باید مچالت کرد و انداختت زباله . ولي من كه بودم . به قيمت زندگي و جونش واسش مفيد بودم . خطايي ازم سر زد كه نا بخشودني بوده و نمي شد بخشيدش ؟ پس چطور من بخشيدم خطاهايي رو بخشيدم كه كوچترين ضررش تلف عمرم بود . يعني اين همه عشقي كه ادعاش رو مي كرد ارزش بخشيدن رو نداشت . يعني شكستن غرور يه مرد ارزش اين رو نداشت كه فقط يه بار به حرفش گوش كني . دلم به جهنم – روحم به درك – غرورم رو چه كنم ؟ به خودت بيا – وقتي واسه هدر دادن نداري – بيدار شو . اين حرف ها ديگه خريداري نداره – با عشق و عاشقي حتي يه دونه نون هم به آدم ني دن . هيچ آدن خاكي ارزش اين رو نداره كه بخواي بهش فقط يك ثانيه فكر كني . گذشته كه رفت از غفلت ها پند بگير . حال رو درياب و ديگه غفلت نكن. اينده رو نگاه كن و رو غفلت هاش خط قرمز بكش .

و بگوييدش:
	«	تصوير بی‌شباهت!
		به چه خنديده‌ای؟»

فرومی‌روند
	فرومی‌روند
		و فرو
			می‌روند

با زنجيرهای گران‌اش:
	ــ	زنجير الفاظ
		زنجير قوافی...

و بگوييدش:
	«	تصوير بی‌شباهت!
		به چه خنديده‌ای؟»

فرومی‌روند
	فرومی‌روند
		و فرو
			می‌روند

سیاره عشق

آری !!!!

بوسه ی عشق ثوابه دیگه

بدون شرح!!!!!!!

امیدوارم خوشتون بیاد

نمی خوام از دستت بدم!!!

آدمیزاده دیگه!!

اون دیگه نمیاد...

نمیدونم چی بنویسم

شرابی نیست!!!

عشق عمومی!!!

اینم یه شعر قشنگ از احمد شاملو

کاشکی!!!!!!!!!!!!!!

cry me river

50 ترفند برای آزار دیگران

آهای مردم دنیا...

آی خدا

اهای خوشگل عاشق

پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

پیوندها

که دسته‌ی شلاق دژخيم‌تان را می‌تراشيد
	از استخوان برادرتان

و رشته‌ی تازيانه‌ی جلادتان را می‌بافيد
	از گيسوان خواهرتان

و در زندان شعر
	محبوس‌می‌کنم خود را

به‌سان تصويری که در چارچوب‌اش
	در زندان قاب‌اش.

و ای بسا
	که تصويری کودن
		از انسانی ناپخته

که نگاه خردسال مرا دارد
	در چشمان‌اش،

و اگر کاويده‌می‌شد گونه‌های‌اش
	به جست‌وجوی زنده‌گی

می‌ترکد سکوت‌شان
	در خلاء آهنگ‌ها

که می‌کاود بی‌نگاه چشم‌شان
	در کوير رنگ‌ها...

در چنگ هم‌تلاشی با شما
	که خون گرم‌تان را

در گود تاريک‌اش
	می‌کند بيدار،

من کارمی‌کنم
	کارمی‌کنم
		کار

و از سنگ الفاظ
	برمی‌افرازم

استوار
	ديوار،

به سربازان جوخه‌ی اعدام
	می‌نوشانيد

و تکيه‌می‌دهيد از سر اطمينان
	بر آرنج

دوست داشتن نی‌لبک‌ها
	سگ‌ها
		و چوپانان

و ضرب‌انگشت بلور باران
	بر شيشه‌ی پنجره

دوست‌داشتن کارخانه‌ها
	مشت‌ها
		تفنگ‌ها

دوست‌داشتن کينه‌ها
	دشنه‌ها
		و فرداها

که بی‌خريدار می‌ماند
	می‌گندد
		می‌پوسد

تا شکوفه‌ی سرخ يک پيراهن
	بر بوته‌ی يک اعدام:

سم‌ضربه‌ی پرغرور اسب وحشی‌ی خشم
	بر سنگ‌فرش کوچه‌ی تقدير

کلمه‌ی وزشی
	در توفان سرود بزرگ يک تاريخ